மீண்டும் ஜெயலலிதாவிடம் சரணடைந்தார் ரங்கசாமி...!

கேளிக்கூத்தாகும் புதுச்சேரி அரசியல்...!

             புதுச்சேரியில் 2011- சட்டமன்றத் தேர்தலுக்குப்பின் ஒன்றாக தேர்தலை சந்தித்து, தேர்தல் வெற்றிக்கு பின்னர் கூட்டாளியாக இருந்த அதிமுகவை கழட்டிவிட்டு, ஒரே ஒரு சுயேச்சை சட்டமன்ற உறுப்பினரின் ஆதரவோடு நேற்று வரையில் ''அலங்கோல'' ஆட்சி செய்து வந்த முதலமைச்சர் ரங்கசாமிக்கு 2016 சட்டமன்ற தேர்தலுக்கு முன்பே மாநிலங்களவைத்தேர்தல் என்பது ஒரு சோதனைக்காலமாக ஆகிவிட்டது.   புதுச்சேரியில் உள்ள ஒரே மாநிலங்களவை உறுப்பினர் பதவிக்கான தேர்தல் தேதி அறிவிக்கப்படுவதற்கு  முன்பே பாரதீய ஜனதாக்கட்சியின் அகில இந்திய தலைவர்  அமித்ஷா புதுச்சேரிக்கு வந்து ரங்கசாமியை சந்தித்து இராஜ்யசபா சீட்டை தங்கள் கட்சிக்கு விட்டுக்கொடுக்கும்படியும்,  அதற்கான தொகையும் பேசப்பட்டிருக்கிறது. ஆனால் தேர்தலில் வெற்றி பெறுவதற்கு தேவையான சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் தன்னிடம் இருப்பதால், அமித்ஷாவிற்கு வளைந்து கொடுக்காத ரங்கசாமி  தானே தன்னுடைய வேட்பாளரை நிறுத்துவதற்கு முடிவு செய்து, வேட்பாளரையும் தேடி கண்டுபிடித்து, தன் கட்சியின் சக நிர்வாகிகளுக்கும், கட்சித் தொண்டர்களுக்கும் சொல்லாமலும், செய்தியாளர்களுக்கும் தெரியாமலும்   தேர்தல் வேட்புமனு கொடுக்கும் கடைசிநாள் வரை  மனசுக்குள்ளே வைத்திருக்க, அதற்குள் முதலமைச்சர் மீது நீண்ட காலமாக நம்பிக்கை இழந்து, வேண்டாவெறுப்பாக அவரோடு ஒட்டிக்கொண்டிருந்த சட்டமன்ற உறுப்பினர்களை மோப்பம் பிடித்த  திமுகவை சேர்ந்த ஒரு தொழிலதிபர் - அவர் புதுச்சேரியில் மருத்துவக்கல்லூரி ஒன்றும், நட்சத்திர ஓட்டல் ஒன்றும் நடத்திவரும் தமிழகத்தை சேர்ந்த தொழிலதிபர் தான் மாநிலங்களவை உறுப்பினராக ஆசைப்பட, தான் வெற்றி பெறுவதற்கு தேவையான எண்ணிக்கையிலான  அந்த அதிருப்தி சட்டமன்ற உறுப்பினர்களுக்கு   கோடிகளையும், ஓட்டல் சொர்க்கத்தையும்  காட்டி திருப்திப்படுத்த, தான் மனசுக்குள் வைத்திருக்கும்  தனது  காரைக்கால் தொழிலதிபர் நண்பனை மாநிலங்களவை உறுப்பினர் ஆக முடியாமல், வாய்ப்பை தன்னுடைய பறிக்கப்படும் சூழ்நிலையை புரிந்துகொண்ட ரங்கசாமி, தனக்கு கிடைக்காவிட்டாலும் பரவாயில்லை ஆனால் அதிருப்தியாளர்களுக்கோ, அவர்களை வளைத்து போட்டுக்கொண்ட தமிழக தொழிலதிபருக்கோ வெற்றிபெறும் வாய்ப்பு கிடைத்துவிடாமலிருக்க கடைசியில் யாரும் எதிர்பாராதவிதமாக புதுச்சேரி முதலமைச்சர் ரங்கசாமி தன்னுடைய பழைய தேர்தல் கூட்டாளியான தமிழக முதலமைச்சர் ஜெயலலிதாவிடம் சரணடைந்துவிட்டார்.   
            இராஜ்யசபை தேர்தல் சீட்டை அதிமுகவிற்கு விட்டுக்கொடுத்த ரங்கசாமி, தான் மாநிலங்களவை உறுப்பினராக ஆக்கி அழகு பார்க்க நினைத்த தனது நண்பனை அதிமுகவில் சேரவைத்து, அதிமுக வேட்பாளராக வேட்புமனு தாக்கல் செய்யவும் வைத்தார். நேற்றுவரையில் எலியும் பூனையுமாக இருந்தவர்கள், பதவிக்காகவும், பணத்துக்காகவும் அவசரகால கூட்டணி அமைத்ததன் மூலம் புதுச்சேரி மக்களையும், அரசியலுக்கே சம்பந்தமில்லாத - ஊர், பேர் தெரியாத ஒரு தொழிலதிபரை தன்னுடைய கட்சியின் வேட்பாளராக ரங்கசாமி அறிவித்ததன் மூலம் ரங்கசாமி கட்சித் தொண்டர்களையும், ரங்கசாமி  தன் கட்சிக்கு அனுப்பிவைத்த அவரது நண்பரையே வேட்பாளராக ஜெயலலிதா ஏற்றுகொண்டதன் மூலம் அதிமுக தொண்டர்களையும் வடிகட்டின முட்டாள்களாக ஆக்கியிருக்கிறார்கள் என்று தான் சொல்லவேண்டும். 

மானுடம் போற்றும் மாமனிதன் திப்புசுல்தான்...!

           

           இந்திய தேசத்தின் ''முதல் சுதந்திரப் போராட்ட வீரன்'' என்றும், உலகிலேயே ''முதல் ஏவுகணை விஞ்ஞானி'' என்றும் போற்றப்படும் மாவீரன் திப்புசுல்தான் பற்றி இன்றைக்கு மீண்டும் இந்துத்துவவாதிகள் உண்மைக்கு மாறான - பொய்யான தகவல்களை பரப்ப தொடங்கியுள்ளனர். 

          திரைப்பட நடிகர் ரஜினிகாந்த் திப்புசுல்தான் பற்றிய திரைப்படத்தில் திப்புசுல்தானாக நடிக்கயிருப்பதாக செய்தி வெளியாகியிருந்தது. அதை கேள்விப்பட்ட ''இந்து முன்னணியை'' சேர்ந்த  இராமகோபாலன் பொங்கி எழுந்துவிட்டார். ''திப்புசுல்தான் இந்துக்களுக்கு எதிரானவர். இந்துக்களை எல்லாம் இஸ்லாமியர்களாக மதம் மாற்றியவர்'' என்றெல்லாம் பொய்யான தகவல்களை அள்ளிவீசி, அந்த படத்தில் ரஜினிகாந்த் நடிக்கக்கூடாது என்று தடைவிதித்து, அப்படியே நடித்தாலும் தமிழகத்தில் திரையிடக்கூடாது என்ற இன்னொரு தடையையும் விதித்து ''வீரத்துறவி'' இராமகோபாலன் வீரமாக முழங்கியிருக்கிறார். திப்புசுல்தான் போன்ற இஸ்லாமிய மன்னர்களைப் பற்றி இந்துத்துவவாதிகள் அவதூறு பேசுவது  என்பது புதிதல்ல. வரலாற்றை மாற்றி சொல்வதும், தவறாக சொல்வதும் தான் இவர்களது வழக்கம். ஆனால் திப்புசுல்தானைப் பற்றிய மறைக்கப்பட்ட உண்மைகளை இன்றைய இளைஞர்களுக்கும், குழந்தைகளுக்கும் கொண்டுசெல்லவேண்டும்.

  மாவீரன் திப்புசுல்தான்....!             

            மாவீரன் திப்புசுல்தான் 1750 ஆம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் 20 ஆம் தேதி ஒரு இந்தியனாக பிறந்து, 1782 ஆம் ஆண்டு தனது தந்தையார் ஹைதர் அலி இறந்த பிறகு மைசூர் பேரரசின் மன்னனாக முடிசூட்டப்பட்டு 1799 ஆம் ஆண்டு மே மாதம் 4 ஆம் தேதி ஆங்கிலேயர்க்கு எதிரான நான்காம் மைசூர் போரில் ஆங்கிலேயரின் சூழ்ச்சியால் கொல்லப்பட்டு மரணமடைந்தார். அவர் வாழ்ந்தது வெறும் 49 ஆண்டுகள் தான். தனது 32 ஆவது  வயதில் மன்னராக பொறுப்பேற்றார். பதினேழே ஆண்டுகால ஆட்சியில் பல்வேறு சிறப்புமிக்க நிகழ்வுகளை நடத்திக்காட்டியவர் தான் மாவீரன் திப்புசுல்தான். 
             ஆங்கிலேயர்கள் இந்த தேசத்தை ஆண்டபோது, இந்தியாவில் ஆங்காங்கே ஆண்டுகொண்டிருந்த மன்னர்களெல்லாம் ஆங்கிலேயர்களுக்கு அடிமை விசுவாசம் காட்டியபோது, திப்புசுல்தான் தான் நாட்டிலேயே முதன்முதல் ஆங்கிலேயர்களுக்கு எதிராக வீரமுடன் தனது வாளை சுழற்றியவன். இந்த தேசத்தின் ''முதல் சுதந்திர போராட்டவீரன்'' என்ற பெருமைக்குரியவன். ஆங்கிலேயர்களுக்கெதிராக தன் நாட்டு மக்களை தட்டி எழுப்பியவன். தங்களை அடிமைப்படுத்தி ஆண்டுகொண்டிருக்கும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு எதிராக மக்களுக்கு கோபம் வரவேண்டும் என்பதற்காகவே, தனது அரண்மனையின் வாசலில் ''வெள்ளைக்காரனை புலி ஒன்று அடிப்பது'' போன்ற இயங்கும் பொம்மையை வைத்திருந்தான். அதைப்பார்த்தாவது மக்களுக்கு ஆங்கிலேயர்களின் மீது கோபம் எழட்டுமே என்று முயற்சி செய்தான். இன்றும் அந்த பொம்மை இலண்டன் அருங்காட்சியகத்தில் இருக்கிறது. திப்புசுல்தான் ஆங்கிலேயர்களுக்கு எதிராக செய்த ''முதலாம் மைசூர் போர்'' தான், இந்தியாவின் ''முதல் சுதந்திர போராட்டம்'' என வரலாற்று அறிஞர்கள் குறிப்பிடுகிறார்கள். இப்படியாக ஆங்கிலேயர்களுக்கு சிம்மசொப்பனமாக விளங்கியவர் தான் திப்புசுல்தான். இதனால் அவர் ''மைசூரின் புலி'' என்ற சிறப்பு பெயர் பெற்றார். 
            அது மட்டுமல்ல உலகிலேயே ஏவுகணையை கண்டுபிடித்து உருவாக்கி போரில் பயன்படுத்தியவர் திப்புசுல்தான் தான். ஏவுகணையை உருவாக்க விஞ்ஞான தொழில்நுட்பத்தை பயன்படுத்திய தலைசிறந்த விஞ்ஞானியாகவும், இன்றைய ஏவுகணைகளுக்கு எல்லாம் முன்னோடியாகவும் திகழ்ந்திருக்கிறார் என்பது தான் உண்மை. இவர் பயன்படுத்திய பீரங்கிகளையும், ஏவுகணைகளையும் கண்டு மிரண்டு போன ஆங்கிலேயர்கள், அதற்கான தொழில்நுட்பத்தை இவரிடமிருந்து தான் திருடிச்சென்றனர் என்பதும் உண்மை. இன்றைக்கும் அமெரிக்காவில் உள்ள நாசாவில் பீரங்கி மற்றும் ஏவுகணையுடன் திப்புசுல்தானின் படத்தை வைத்திருப்பதாக சொல்லப்படுகிறது. அதை நேரில் கண்ட அப்துல் கலாம் அவர்களே இதை பெருமையுடன் குறிப்பிட்டிருக்கிறார். 
          திப்புசுல்தான் ஒரு இஸ்லாமியனாக வாழ்ந்தாலும், பிற மதத்தினருக்கு மதிப்பளித்தார். ஸ்ரீரங்கப்பட்டினம் அவரது பேரரசின் தலைநகராக விளங்கியதிலிருந்து  திப்புசுல்தானின் மதநல்லிணக்கத்தை புரிந்துகொள்ளலாம்.  இவரது ஆட்சியில் இந்துக்கள் உட்பட பிற மதத்தவர்கள் சுதந்திரமாக செயல்பட்டனர் என்பதும்,  அவரவர் வழிபாட்டு முறைகளுக்கு மதிப்பளிக்கப்பட்டன என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது. மைசூர் பேரரசில் ஸ்ரீரங்கப்பட்டினத்தில் இருந்த ரங்கநாதர் கோயில் உட்பட 250க்கும் மேற்பட்ட இந்து கோயில்களின் வளர்ச்சிக்கு திப்புசுல்தான் தனது கஜானாவிலிருந்து மானியம் வழங்கியிருக்கிறார். தனது அரண்மனைக்கு அருகிலேயே ரங்கநாதர்  கோயில் அன்றாட  வழிபாட்டுடன் இயங்கி வந்ததை அனுமதித்தார். அந்த கோயிலில் ஆறு கால பூஜைக்காக மணி அடிக்கப்படுவதை கவனித்து வந்த திப்புசுல்தான், ஒரு நாள் மணியோசை கேட்காததை கவனித்து, அரண்மனை காவலாளியை அவர் அழைத்துக் கேட்க, அந்த மணி அறுந்து கீழே விழுந்து உடைந்துவிட்டது என்று அந்த காவலாளி சொல்ல, அரண்மனை கஜானா மூலம் புதிய மணி  ஒன்றை வாங்கி கோயில் வழிபாட்டிற்கு கொடுத்திருக்கிறார். இவைகளெல்லாம் திப்புசுல்தானின் மதநல்லிணக்கத்திற்கு மிகசிறந்த உதாரணம் ஆகும். ஆனால் அதே சமயத்தில் கோயில்களில் நடத்தப்படும் நரபலியை திப்புசுல்தான்  தடுத்தும் இருக்கிறார். 
             அதுமட்டுமல்ல இவரது ஆட்சியில் நாட்டில் விவசாயம்  வளர்ச்சி அடைந்திருக்கிறது.   விவசாயிகளுக்கு விவசாயம் செய்வதற்கு  திப்புசுல்தான் தனது கஜானாவிலிருந்து மானியம் வழங்கியிருக்கிறார் என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது. 
            வெல்லமுடியாத மாவீரனாக திகழ்ந்த திப்புவை வீழ்த்துவதற்கு ஆங்கிலேயர்கள்  திப்புவின்  அதிகாரிகள் சிலருக்கும், படைவீரர்கள் சிலருக்கும் இலஞ்சம் கொடுத்து நயவஞ்சகமாக  தங்களது வலையில் விழச்செய்து, 1799 ஆம் ஆண்டு மே மாதம் 4 ஆம் தேதியன்று  நடந்த நான்காம் மைசூர் போரில் ஆங்கிலேயர்கள் மாவீரன் திப்புசுல்தானை சூழ்ச்சியால் துப்பாக்கி குண்டுகளால்  சுட்டு கொன்றுவிட்டார்கள். போர்க்களத்தில் குண்டடிப்பட்டு கையில் போர்வாளுடன் மண்ணில் வீழ்ந்து கிடந்த திப்புசுல்தானின் உடலை நெருங்கவே ஆங்கிலேயப்  படைவீரர்கள் அஞ்சி நடுங்கினர். பின்னர் அவரது உடலை கைப்பற்றினர். கூடவே அவர் பயன்படுத்திய வாளையும் கைப்பற்றினர்.  
              திப்புவைத்தான் தாங்கள் சுட்டுக்கொன்றோமா என்பதை உறுதி செய்ய அவரது உடலையும், உடைகளையும் பரிசோதனை செய்தனர். அப்போது திப்பு கை விரலில் அணிந்திருந்த மோதிரம் அவர்களுக்கு ஆச்சரியத்தையும், சந்தேகத்தையும்  அளித்தது. அவர் அணிந்திருந்த மோதிரத்தில் ''ராம்'' என்று இந்தி மொழியில் பொறிக்கப்பட்டிருந்தது. திப்புவின் மதநல்லிணக்கத்திற்கு இதுவே மிகப்பெரிய சான்றாகும். ''ராம்'' மோதிரத்தை பார்த்த ஆங்கிலேய படைவீரர்களுக்கும், ஆங்கிலேய  அதிகாரிகளுக்கும் தாங்கள் கொன்றது  திப்புவைத்  தானா அல்லது திப்புவைப் போன்ற வேறு படைவீரனையா  என்ற சந்தேகம்  வந்துவிட, திப்புவின் உடலை ''டி என் ஏ பரிசோதனை'' ( DNA Test ) செய்துபார்த்து, தங்களால் கொல்லப்பட்டது திப்புசுல்தான் தான் என்பதை உறுதி செய்தனர். உலகிலேயே முதன்முதல் டி என் ஏ பரிசோதனை செய்தது திப்புவின் உடல் தான்  என்பதும் இங்கே குறிப்பிடத்தக்கது. 

             பின்னர் திப்புவை கொன்ற உற்சாகத்தில் திப்புவின் அரண்மனையையும் ஆங்கிலேயர்கள் கைப்பற்றினர். கைப்பற்றிய திப்புவின் அரண்மனைக்குள்ளே சென்றபோது, ஆங்கிலேயர்களுக்கு இன்னொரு ஆச்சரியம் காத்திருந்தது. திப்புவின் அந்த பிரம்மாணடமான அரண்மனைக்குள்ளே மன்னர் உல்லாசமாக இருப்பதற்கு பெண்கள் மட்டுமே இருக்கக்கூடிய ''அந்தப்புரம்'' என்ற ஓர் இடமே இல்லாதது கண்டு ஆச்சரியப்பட்டு போயினர்.  அந்த அளவிற்கு ''மிகுந்த ஒழுக்கத்தோடும், பெண்களை மதித்தும் வாழ்ந்திருக்கிறான் திப்புசுல்தான்'' என்பதை அந்த அரண்மனை ஆங்கிலேயர்களுக்கு மட்டுமல்ல இந்த உலகத்திற்கே எடுத்துக்காட்டியது. 
            அதுமட்டுமல்ல அந்த அரண்மனை இன்னொரு ஆச்சரியத்தையும் கொடுத்தது. அந்த அரண்மனையில் திப்பு உருவாக்கி பயன்படுத்திய நூலகம் ஒன்று இருந்ததைப் பார்த்து ஆங்கிலேயர்கள் ஆச்சரியப்பட்டு போயினர். அங்கு இரண்டாயிரத்திற்கு மேற்பட்ட புத்தகங்களை கண்டெடுத்திருக்கிறார்கள். இஸ்லாமிய மதநூலான குரான் உட்பட சமூக அக்கறை கொண்டவர்கள், நாட்டுப்பற்றுக் கொண்டவர்கள், முற்போக்கு சிந்தனையாளர்கள் எழுதிய புத்தகங்களே அந்த நூலகத்தில் வைக்கப்பட்டிருந்தன. திப்புசுல்தான் புத்தக வாசிப்பு பழக்கம் உள்ள நல்ல பண்பாளர் என்பதையும் அந்த அரண்மனை எடுத்துக்காட்டியது. 
            திப்புசுல்தானை கொன்ற கொண்டாட்டத்தில் அங்கு கிடைத்த திப்புவின் வாள், மோதிரம், புலி பொம்மை, புத்தகங்கள் ஆங்கிலேயர்கள் கொள்ளையடித்து தங்கள் நாட்டிற்கு கடத்தி சென்றனர். 
         மேலே குறிப்பிடப்பட்ட நிகழ்வுகள் அனைத்தும், மக்களுக்கு சொல்லப்படாமல் மறைக்கப்பட்ட உண்மைகள் என்பதை மக்கள் புரிந்துகொள்ளவேண்டும். அப்போது தான் இந்துத்துவவாதிகள் தரும் பொய்யான தகவல்களை தூக்கி எறியமுடியும்.  
           அடிமைப்பட்ட இந்தியாவில் ஒரு மன்னன் மாபெரும் வீரனாக மட்டுமல்லாமல், படித்தவனாக, அறிவுஜீவியாக, விஞ்ஞானியாக, நாட்டுப்பற்று உள்ளவனாக, நாட்டு மக்களின் மீது அக்கறை உள்ளவனாக, மத நல்லிணக்கம் உள்ளனாக, பெண்களை மதிப்பவனாக, தனிமனித ஒழுக்கமுள்ளவனாக வாழ்ந்திருக்கிறான். அப்படிப்பட்ட மாமனிதனாக திப்புசுல்தான் வாழ்ந்திருக்கிறான் என்பதை வரலாற்றில் பொன்னெழுத்துகளால் எழுதப்படவேண்டும். அதை இன்றைய இளைஞர்களுக்கும், குழந்தைகளுக்கும் கற்றுக்கொடுக்கவேண்டும்.         

நட்பை பாராட்டுவோம்...! நண்பர்களை போற்றுவோம்...!

          

         இந்த ஆண்டும்   தொலைக்காட்சிகள், எப்.எம் ரேடியோக்கள் கல்லூரி மற்றும் பள்ளி இளைஞர்களை உசுப்பேற்ற, பரிசுப்பொருட்கள், வாழ்த்து அட்டைகள், கையில் கட்டும் நட்பு கயிறுகள், சினிமா, கடற்கரை, உணவுவிடுதி, பார்  என  சந்தையில் வியாபாரம் மும்முரமாய் நடக்க ''நண்பர்கள் தினம்'' வழக்கம் போல் இன்றும் அர்த்தமில்லாமல் - இலக்கில்லாமல் - யாருக்கும் பயனில்லாமல் கழிந்துகொண்டிருக்கிறது. இதுவா கொண்டாட்டம்...?  இதனால் யாருக்கும் பலன்...? இப்படியெல்லாம் சிந்திக்கவேண்டாமா...? 

            வழக்கம் போல் மனதுக்குள் நெருடல்... வேதனை... எதை நோக்கி இந்த இளைஞர்கள் பயணிக்கிறது. எதை சாதிக்க இந்த இளைஞர்களை எதை நோக்கியோ வழிகாட்டுகிறார்கள். எங்கோ அமெரிக்காவில் இரண்டு இணைபிரியா நண்பர்களில், எப்போதோ ஒருவன் இறந்து விட துயரம் தாங்காமல் மற்றொருவனும் தற்கொலை செய்துகொண்டு இறந்துவிட்டானாம். இது என்ன உலகத்திலேயே சிறந்த நட்பா...? இவர்கள் தான் மிகச்சிறந்த நண்பர்களா...? இவர்களை விட சிறந்த நண்பர்களை உலகத்தில் நாம் பார்த்ததில்லையா...? அல்லது படித்ததில்லையா...? 

             ''கம்யூனிசம்'' என்ற பொதுவுடைமை தத்துவத்தை  உலகத்திற்கு அளித்து, அறிவுப்பூர்வமான சிந்தனையை, மனிதநேயத்தை நமக்கெல்லாம் கற்றுத்தந்த மாமேதைகள் கார்ல் மார்க்சும் பிரடெரிக் ஏங்கல்சும் நட்பிற்கு மிகச்சிறந்த எடுத்துக்காட்டு இல்லையா...? இந்த நட்பை நாம் கொண்டாடியிருக்கிறோமா...?  

            நமக்கு பக்கத்தில்  இருக்கும் செஞ்சியை ஆண்ட இராஜா தேசிங்கு, போரின் போது தனது நெருங்கிய  இஸ்லாமிய நண்பன் பகைவர்களால் கொல்லப்பட தன்னை தானே வாளால் குத்திக்கொண்டு தன உயிரை மாய்த்துக்கொண்ட வரலாற்றை நாம் படித்ததில்லையா....? இந்த நட்பை நாம் கொண்டாடியிருக்கிறோமா...?

                  முன்பு   தமிழ் இலக்கிய  காலத்தில் வாழ்ந்த கோப்பெருஞ்சோழன் - பிசிராந்தையார் நட்பைப்பற்றி படித்திருக்கிறோம். சோழநாட்டு மன்னனும், சேரநாட்டு புலவனும் ஒருவரையொருவர் பார்க்காமலேயே நட்பு பாராட்டினார். ''பார்க்காமலேயே காதல்'' தமிழ் திரைப்படத்தில் பார்த்திருக்கிறோம். ''பார்க்காமலேயே நட்பு'' சங்க இலக்கியம் பார்த்திருக்கிறது. ஒரு நாள் பிசிராந்தையார் சேரநாட்டிலிருந்து தன் நண்பனைக் காண சோழநாட்டிற்கு செல்கிறார். ஆனால் அரண்மனையை அடைந்த போது தன் நண்பனான சோழ மன்னன் ''வடக்கிருந்து''  இறந்துவிட்டதாக சொல்கிறார்கள். அதைக்கேட்டு துயரம் தாங்காமல் பிசிராந்தையார் தன்  நண்பனைப் போல் ''வடக்கிருந்து'' தன் உயிரை மாய்த்துகொண்டார். இதைவிட உண்மையான நட்புக்கு ஒரு சான்று சொல்லமுடியுமா...?

            நீண்ட ஆயுளை தரும் நெல்லிக்கனி தனக்கு கிடைத்த போது, அதை மன்னன் அதியமான் தனது நண்பர் அவ்வைக்கு கொடுத்து நட்பு பாராட்டிய நெகிழ்வான நிகழ்வை நாம் தமிழ் இலக்கியத்தில் படித்ததில்லையா...? 

          இப்படியாக பல உதாரணங்களை நம்மால் சொல்லமுடியும். உண்மையான நட்புக்கு இலக்கணமாய் வாழ்ந்த பூமி இது. நம் நட்புகளே மிகப்பெரிது... உயர்வானது... அப்படிப்பட்ட அந்த நண்பர்களை நாம் கொண்டாடுவோம்... வணிகமயமான நம் வாழ்க்கையில் சுயநலமில்லாத நம் நட்புக்கும் நேரம் ஒதுக்குவோம்... அது தான் மகிழ்ச்சிக்கான பாதை என்கிறார் ஒரு ஆங்கில கவிஞர். ஒருவரிடமும் நட்பு பாராட்டாதவன் பன்றியிடம் பால் குடித்திருப்பான் என்று சாடுகிறது ஒரு மேலைநாட்டு பழமொழி. உண்மையான நட்பு அர்த்தமுள்ளது. அப்படிப்பட்ட நட்பை கொண்டாடுவோம். இன்று ஒரு நாள் மட்டுமல்ல... தினம்... தினம்...!

               

கலாம் மீது இவ்வளவு கண்மூடித்தனமான பற்றுதலா...!

 

             பொதுவாக நம் தமிழ்நாட்டில் அரசியல் கட்சித்தலைவர்கள் மீதும், சினிமா நடிகர்கள் மீதும் தான் நம் இளைஞர்கள் கண்மூடித்தனமாக பற்றுதல் வைப்பார்கள். அவர்களின் தலைவர்கள்  அல்லது நாயகர்கள் இறந்துவிட்டால் கண்மூடித்தனமாக சாலைகளில் போகும் பேருந்து, கார் போன்ற வாகனங்களை அடித்து நொறுக்குவதும், சாலைகளில் போக்குவரத்துகளை நிறுத்துவது, கடை அடைப்புக்கு மிரட்டுவது, அடைக்காத கடைகளையும் அடித்து நொறுக்குவது போன்ற மக்கள் நலன் சார்ந்த - தேசபக்திமிக்க ஆக்கப்பூர்வமான வேலைகளில் ஈடுபடுவார்கள். இதைத்தான் அவர்களுக்கு அவர்களின் தலைவர்களும், கதாநாயகர்களும் கற்றுக் கொடுத்திருக்கிறார்கள் என்பதை அனைவரும் அறிந்ததே. தங்களின் ஆதர்ஷ புருஷர்கள் இறந்துவிட்டால் அவர்கள் கற்றுக்கொடுத்ததுபோல் சரியாக கச்சிதமாக செய்துமுடிப்பார்கள். இப்படிப்பட்ட இளைஞர்களைத் தான் நாம் இதுவரை நேரில் பார்த்திருக்கிறோம். 

             ஆனால் முன்னாள் குடியரசுத்தலைவர் அப்துல் கலாம் நேற்று முன் தினம்   இரவு மறைந்த செய்தியை கேட்டதிலிருந்து அதே தமிழ்நாட்டு இளைஞர்கள் தங்களது சோகத்தை - துக்கத்தை சற்று வித்தியாசமாக அமைதியான முறையில் வெளிகாட்டுகிறார்கள். ஆனால் இவர்கள் எப்போதும் போல் வாகனங்களை நொறுக்கவில்லை. கடைகளை அடித்து உடைக்கவில்லை. கடைகள் அடைப்பைக் கூட சொல்லவில்லை. மாநிலம் முழுதும், ஊர் முழுதும், வீதிகளெங்கும், பள்ளிக்கூடங்கள், கல்லூரிகள் என பல இடங்களிலும்  நம் இளைஞர்கள் ஏராளமான - உயரமான கலாமின் படங்களை வைத்து,  மாலைகள் போட்டு, மெழுகுவத்திகள் ஏற்றி அமைதியான முறையில் அஞ்சலி செலுத்தியது என்பது நமக்கெல்லாம் சற்று வித்தியாசமாக தெரிந்தது. அந்த அளவிற்கு நம் இளைஞர்களை ஒழுக்கமிக்கவர்களாக அப்துல் கலாம் செதுக்கியிருக்கிறார் என்று சொன்னால் மிகையாகாது. 

             இதெல்லாம் ஒருபுறமிருக்க, முகநூல், ட்விட்டர் மற்றும் வாட்சாப் போன்றவற்றை பயன்படுத்தும் இளைஞர்கள் தங்களின் சிந்தனைக்கு தகுந்தாற்போல் கலாமுக்கு அஞ்சலி செய்கிறார்கள். முகநூலையும், ட்விட்டரையும், வாட்சாப்பையும் திறந்தால் போதும், கலாமின் படங்களும், வீடியோக்களும் அருவி போல வந்து கொட்டுகின்றன. விதவிதமாய் யோசிக்கிறார்கள். எப்படித்தான் இப்படியெல்லாம் யோசிக்கிறார்கள் என்பதே வியப்பாக இருக்கிறது. கலாமின் படங்களையும், நிகழ்வுகளையும் அலசி ஆராய்ந்து, உருவாக்கி பதிவிடுகிறார்கள். அதில் சிலவற்றை இங்கே நான் பதிவிட்டிருக்கிறேன் பாருங்கள். 

              அதுமட்டுமல்ல, கலாமின் மீதுள்ள பற்றுதல் காரணமாக இவர்கள் மனதில் தோன்றுகிறவற்றையெல்லாம் நடைமுறைப்படுத்த சொல்லி வாட்சாப்பிலும், முகநூலிலும் பதிவிட்டு, அதை உடனடியாக மற்றவர்களுக்கும் பகிர சொல்கிறார்கள். இதை பார்த்து படித்துவிட்டு ஆர்வக்கோளாறு காரணமாக அடுத்தவர்களுக்கு பகிர்ந்து அந்த செய்தியை நாடு முழுதும் பரப்பச் செய்கிறார்கள். அதில் வெறித்தனமான பற்றுதல் தான் இருக்கிறதே தவிர, அறிவுப்பூர்வமான சிந்தனை என்பது கிடையாது. அதையெல்லாம் படிக்கும் போது நம்மாலேயே தாங்கமுடியலடா சாமீ... என்று அவர்கள் மீது கோபம் தான் வருகிறது. அதில் சிலவற்றை  பாருங்கள்...!

தகவல் - 1 : அப்துல் கலாமின் உடலை மெரினா கடற்கரையில் அடக்கம் செய்ய அரசை வலியுறுத்தவேண்டும். உடனடியாக இதை அனைவருக்கும் பகிருங்கள்.

தகவல் - 2 :  கலாம் பிறந்தநாளை மாணவர்கள் தினமாக அறிவிக்கவேண்டும். அனைவருக்கும் இதை பகிருங்கள். 

தகவல் - 3 : லெனின் உடலைப்போல கலாமின் உடலையும் பதப்படுத்தி பாதுகாக்கவேண்டும். இதை வலியுறுத்தி அனைவருக்கும் பகிருங்கள்.

தகவல் - 4 : பாம்பன் பாலத்திற்கு அருகில் கன்னியாகுமரி திருவள்ளுவர் சிலை போல கலாமுக்கு உயரமான சிலை வைக்கவேண்டும் என்பதை அனைவருக்கும் பகிருங்கள்.

தகவல்கள் - 5 : என்றைக்கும் இல்லாத வகையில் கலாமின் மறைவிற்கு அஞ்சலி செலுத்தும் வகையில் அமெரிக்க வெள்ளை மாளிகையில் அமெரிக்க கொடி அரைக்கம்பத்தில் பறக்கிறது. நாமெல்லாம் இந்தியன் என்று சொல்வதற்கு பெருமைப்படவேண்டும். 

             இப்படியொரு வாசகத்தை படம் போட்டு பெருமைப்பட்டுக் கொண்டார்கள். ஆனால்  குடியரசுத்தலைவராக கலாம் பொறுப்பிலிருந்த போது  இதே அமெரிக்கா தான், கலாம் அமெரிக்காவிற்கு சென்றபோது அவரை ஒரு நாட்டின் குடியரசுத்தலைவர் என்று கூட பார்க்காமல், அவரது ஆடைகள் அனைத்தையும் அவிழ்த்து அரை நிர்வாணமாக்கி சோதனை செய்து அவமானப்படுத்தினார்கள் என்பதை இந்த இளைஞர்கள் மறந்துவிட்டார்கள் என்பது தான் வேதனையான நிகழ்வாகும்.

               இவைகளையெல்லாம் படிக்கும் போது  எப்படி இப்படிஎல்லாம் ரூம் போட்டு யோசிக்கிறார்கள் என்று ஒரு பக்கம் வியப்பாக இருந்தாலும், இன்னொரு பக்கம் இவர்கள் அறிவோடு சிந்திக்கமாட்டார்களா என்று எரிச்சலாகவும் கோபமாகவும் இருக்கிறது. இன்றைய இந்த இளைஞர்களுக்கு கலாமின் மீது இந்த அளவிற்கு பற்றுதலா கண்மூடித்தனமாக...? ஆச்சரியம் தான்.  

மரணதண்டனை மட்டுமே தீவிரவாதத்திற்கு தீர்வாகாது...!

               சோவியத் யூனியன் சிதறுண்டு போனபிறகு, அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்துடன் புதிதாக நெருக்கம் ஏற்பட்டபிறகு, நம்  நாட்டில் குறிப்பாக வடமாநிலங்களில் அவ்வப்போது திடீர் திடீரென்று குண்டுகள்  வெடிக்க தொடங்கின.  அதன் விளைவாக அப்பாவி மக்கள் பலபேர் கொல்லப்பட்டிருக்கிறார்கள். ஆனால்  குண்டு வைத்தவர்கள் எவரும் அப்பாவி மக்களை சாகடித்ததை தவிர  இதுவரையில் எதையும் சாதிக்கவில்லை என்பதே உண்மை. இந்தியாவை பொருத்தவரை இது போன்ற குண்டுவெடிப்புகளில் இஸ்லாமிய தீவிரவாதம் மற்றும்  இந்துத்துவா தீவிரவாதம் அல்லது காவி தீவிரவாதம் இரண்டுக்குமே தொடர்பு இருக்கிறது. ஆனால் ஆட்சியாளர்களும், ஊடகங்களும் இஸ்லாமிய தீவிரவாதத்தையே முன்னிறுத்தி பிரதானமாக காட்டுவார்கள். 

              இந்த இரண்டு தீவிரவாதத்திற்கும் அதிகம் பாதிப்படைந்து சிதைந்து போனது மும்பை நகரம் தான் என்பதை நாடறியும். இன்றும் மும்பையில் மக்கள் அச்ச உணர்வோடு தான் நடமாடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பதும் உண்மை. இதில் இந்து  தீவிரவாத  அமைப்புகள் செய்கிற குண்டுவெடிப்புகள் மூடி மறைக்கப்பட்டுவிடும் அல்லது இஸ்லாமியர்கள் மீது பழி சுமத்தப்பட்டு திசைத்திருப்பப்படும். அதையும் மீறி ஹேமந்த் கர்கரே போன்ற நேர்மையான தீவிரவாத எதிர்ப்பு படை அதிகாரிகள் மகாராஷ்டிரா மற்றும் குஜராத் மாநிலங்களில் நடைபெற்ற குண்டுவெடிப்புகள் இஸ்லாமிய தீவிரவாதிகளால் நடத்தப்பட்டது என்று திசைத்திருப்பியபோது, அந்த குண்டுவெடிப்புகளில்   தொடர்புடைய  இந்துத்துவா தீவிரவாதிகளை கண்டுபிடித்து கைது செய்து வெளியுலகத்திற்கு காட்டினார். அதையும் இந்த நாடு பார்த்துக்கொண்டு தான் இருந்தது.
        ஆனால் குண்டுவெடிப்புகளை நடத்தி அப்பாவி மக்களை கொன்ற அவர்கள் யாருக்கும் மரணதண்டனை அளிக்கப்படவுமில்லை. தண்டிக்கப்படவுமில்லை என்பதும் உண்மை. ஆனால் இஸ்லாமிய தீவிரவாதிகள் அகப்பட்டாலோ அல்லது சந்தேகத்தின் பேரில் கைது செய்யப்பட்டாலோ, அவர்கள் இரகசியமாக விசாரிக்கப்பட்டு இரகசியமாகவே அவசர அவசரமாகவே தூக்கிலிட்டு கொன்றுவிடுவார்கள். ஆட்சியாளர்களுக்கும், நீதிமன்றத்திற்கும், ஊடகங்களுக்கும், இஸ்லாமிய தீவிரவாதிகள் என்றால் பழிவாங்கும் உணர்வு மேலோங்கிவிடும். அவர்களை தூக்கில் போட்டு கொன்று விட்டு தான் மறுவேலையை பார்ப்பார்கள். இவர்களுக்கு குண்டுவைக்க காசு கொடுத்து வேலைக்கு வைத்தவர்கள் யார் என்பது கூட அறியாமல் இந்த பாதக செயலை செய்து மாட்டிக்கொள்கிறார்கள். ஆனால் நமது சட்டம் எய்தவனை விட்டுவிட்டு அம்பை தான் தண்டிக்கும்.
             அப்படியாக தானாக வந்து காவல்துறையிடம் மாட்டிக்கொண்டவர் தான் இந்த யாகூப் மேமன். கடந்த 1993ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாதம்  12ஆம் தேதி அன்று மும்பையில்  12 இடங்களில் அடுத்தடுத்து நடந்த குண்டு வெடிப்புகளில்  257 பேர் கொல்லப்பட்டனர். சுமார்  700-க்கும் மேற்பட்டோர் படுகாயம் அடைந்து சிகிச்சை பெற்றனர். இந்த குண்டுவெடிப்பில் தொடர்புள்ளவராக கருதப்பட்ட யாகூப் மேமன் தானாகவே சரணடைந்தார்.  பின்னர் இவ்வழக்கில் யாகூப் மேமனுக்கு எதிராக சாட்சிகள் அமைந்ததால் நீதிமன்றம் அவருக்கு  தூக்குதண்டனை விதித்தது. அந்த குண்டுவெடிப்பில் நேரடி தொடர்புடைய ஆறு பேருக்கும் தூக்குதண்டனை கொடுக்கப்பட்டு பின்பு கருணை அடிப்படையில் ஆயுள் தண்டனையாக குறைக்கப்பட்டநிலையில், அந்த குண்டுவெடிப்பில் சம்பந்தமில்லாத அல்லது நேரடி தொடர்பில்லாத யாகூப் மேமனுக்கு மட்டும், தூக்குதண்டனையிலிருந்து குறைப்பதற்கான அவரது கருணை மனுவை நீதிமன்றமும், மகாராஷ்டிரா மாநில அரசும், குடியரசுத்தலைவரும் கொஞ்சம் கூட கருணையில்லாமல் தள்ளுபடி செய்தனர் என்பது வேதனைக்குரியது. 
         இஸ்லாமிய தீவிரவாதமோ அல்லது இந்துத்துவா தீவிரவாதமோ, தீவிரவாதம் என்பது எந்த சூழ்நிலையிலும் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாதது.  எதை சாதிப்பதற்கும் தீவிரவாதம் என்பது தீர்வாகாது. அதேப்போல் தீவிரவாதச் செயலில் ஈடுபடுபவர்களை அல்லது சந்தேகிக்கப்படுபவர்களை தூக்கிலிட்டு கொல்வது என்பதும் தீவிரவாதத்திற்கு தீர்வாகாது. அரசு இதை உணரவேண்டும். உணர்ந்து தூக்குக்கயிற்றை நெருங்கிக்கொண்டிருக்கும் யாகூப் மேமனுக்கு கருணைகாட்டி தூக்குதண்டனையிலிருந்து விடுவித்து ஆயுள் தண்டனையாக குறைக்கவேண்டும். 

கலாம் காலம் ஆகிவிட்டார்...!

 சரித்திரமாகி விட்ட மாணவர்களின் நாயகன் கலாம்...!                  

           இராமேஸ்வரத்தில் பிறந்த தமிழ் பேசும் இஸ்லாமியர்.  இவர் படித்தது சாதாரண அரசு பள்ளி. உயந்தது இஸ்ரோ விஞ்ஞானியாய். இந்திய  ஏவுகணைகளுக்கும்  ராக்கெட்டுகளுக்கும் அக்னி சிறகுகளை கொடுத்து   உலக  வல்லரசுகளே வியக்கும் வண்ணம்  இந்தியாவின் புகழை விண்ணில் பறக்கச்செய்தார். பதிலுக்கு இந்த நாடு இவரை குடியரசு மாளிகையில் அமரவைத்து அழகு பார்த்தது. குடியரசுத்தலைவர் பதவி ஓய்வுக்கு பின்னும் இவர் ஓய்ந்துவிடவில்லை. ஓய்வெடுக்கவில்லை. இவரது அறிவாயுதத்தை எடுத்துக்கொண்டு ஓய்வில்லாமல்   பள்ளிகளுக்கும் கல்லூரிகளுக்கும்  படையெடுத்தார். வெற்றி கண்டார். மாணவ மாணவியர்களை தன்  அறிவாலும், கருத்தாலும் ஈர்த்தார். அவர்களை கனவு காண சொன்னார். விடிந்த பிறகும் தூங்கியல்ல... அவர்கள்  எதிர்காலம் விடியும்வரை தூங்காமல் கனவு காண சொன்னார். நமது பிறப்பு ஒரு சம்பவமாக இருக்கலாம். ஆனால் இறப்பு ஒரு சரித்திரமாக இருக்கவேண்டும் என்று அவர்களுக்கு அன்புக் கட்டளையிட்டார். ஆம்... இன்று அவரே சரித்திரமாகி விட்டார். கலாம் காலம் ஆகிவிட்டார்...!   

                                                              நமது கண்ணீர் அஞ்சலி                                                   

''குடியை'' மையப்படுத்தி அரசியல் மோசடி எழுகிறது...!

எழுதுகிறேன்....!